 |
|
|
Commentaar over het nieuwe reglementair kader en de nieuwe eenvormige verkoopsvoorwaarden voor de openbare verkopingen
(1 september 2002)
|
De stijging van de kosten van de hypothecaire formaliteiten, de groeiende regionalisatie van de reglementering, de hervorming van de organieke wet van het notariaat, het algemeen reglementair Kader, opgemaakt door de Nationale Kamer, en de overgang naar de euro, elkeen van deze gebeurtenissen vereisten een aanpassing van het Reglement en van de Eenvormige algemene verkoopsvoorwaarden welke de Federatie in 1995 aan het notariaat had voorgesteld. Dit is wat een commissie, opgericht door de Kamers der drie genootschappen voortspruitende uit oud Brabant als opdracht kreeg te betrachten.
De werken van de commissie plaatsten zich van meet af in de verlenging van de federale documenten van 1995. De raad van bestuur van de Federatie heeft, in zitting van 09 april 2002, het vaderschap aanvaard van de door de commissie uitgewerkte documenten
De aanpassigen van het Reglementair kader:
Het nieuwe kostenbarema is in euro opgesteld, in
12 schijven in plaats van de vroegere 15, in twee colonnes, naargelang de
registratierechten aan 12,5% en aan 10%. Dit alles om aan de verbruiker de
maximale duidelijkheid te schenken.
Zekere toegevingen werden gedaan aan
plaatselijke gebruiken. De notarissen van de
gerechtelijke arrondissementen van Brussel en van Nivelles zijn bij deze
gebruiken echter niet betrokken. Op te merken valt dat deze toegevingen beperkt
blijven tot vaststaande plaatselijke gebruiken en voor plaatselijk gelegen en
te koop te stellen goederen.
Anderzijds wordt een tarief van kortingen ingeval van kontante betaling officieel, en het gebeurlijk instelbedrag blijft vastgesteld op 50 a 75 %.
Hierna de belangrijkste aanpassigen van het algemeen lastenkohier:
Artikel
2 – Samenvoeging
De mogelijkheid om samengevoegde loten terug te
splitsen wordt niet meer weerhouden. Ten opzichte van de doorzichtigheid te
bieden aan de verbruiker maakt dit ongetwijfeld een vooruitgang uit.
Artikel 5
De laatste alinea van dit artikel voorziet de uitdrijving
van de verkoper en van al wie en wat er zich in het goed bevindt bij
gerechtsdeurwaarder op eenvoudige vertoon van de grosse van de toewijzingsakte.
Artikel 8 –
Stedenbouw
Bij wijze van algemene richtlijn, wordt, voor
alles wat betrekking heeft met de regionale reglementering inzake stedenbouw,
verontreiniging, de uiteenlopende voorkooprechten enz., verwezen naar de
bijzondere verkoopsvoorwaarden.
Artikel
9 – Gedwongen mede-eigendom
De
gewone en buitengewone gemeenschappelijke lasten worden door de koper betaald te
rekenen van de dag waarop de toewijzing definitief wordt. Het
aandeel in het eventueel creditsaldo van het werkkapitaal dat overeenstemt met
het verkochte goed komt toe aan de verkoper, terwijl het aandeel in het
debetsaldo ten zijne laste blijft.
Dergelijke koper wiens
echtgenoot op de verkoping niet aanwezig is moet, indien hij wenst aan te kopen
voor dit gemeenschappelijk vermogen, een geldige volmacht van deze echtgenoot
kunnen voorleggen en staat in voor de bekrachtiging door deze echtgenoot binnen
de termijn die de notaris vaststelt. (Bij
verkoop met zuivering tot gevolg moet deze bekrachtiging gebeuren vóór het
afsluiten van het proces-verbaal van toewijzing.)
Deze die zich
sterk gemaakt heeft moet voortaan aan de notaris binnen de zes weken volgend op
de dag van het definitief worden van de toewijzing, de bekrachtiging voorleggen
van de derde voor wie hij zich sterk gemaakt heeft. Zonder deze bekrachtiging
wordt hij geacht voor eigen rekening te hebben gekocht. De verkoopsvoorwaarden
leggen het niet meer op dat, indien de verkoop de zuivering tot gevolg heeft,
deze bekrachtiging vóór het sluiten van het proces-verbaal van toewijzing moet
tussenkommen. De commissie heeft
terecht opgemerkt dat wat volgens Pr. de Leval zonder gevolg is, is het
toewijzen aan iemand die zich uitsluitend als sterkmaker aanbiedt. Deze
die zich als dusdanig aanbiedt op straffe van geacht te worden voor eigen
rekening te hebben gekocht, biedt zich niet uitsluitend als sterkmaker.
Artikel 17 – Prijs
De
betalingstermijn wordt teruggebracht op zes weken.
Artikel 16 – Kosten
Dit artikel
moest aangepast worden aan de nieuwe presentatie van het kostenbarema en aan
zijn modaliteiten overeenkomstig vaststaande plaatselijke gebruiken. Weze hier
aangestipt dat bij bij recht op “abattement” en/of “meeneembaarheid” een
korting dient toegestaan op het toepasbaar tantième.
Artikel
19 – Nalatigheidsintresten
Deze intresten worden teruggebracht op 3 percent
boven de geldende wettelijke intrestvoet.
De drie kamervoorzitters besloten de inwerkingtreding van de nieuwe documenten vast te stellen op één september 2002, hetzij voor de eerste zitdagen vast te stellen vanaf deze laatste datum.
